'Eén van de politieagenten zei op een bepaald moment al spottend ‘zullen we deze schapen slachten voor het offerfeest…’

Politiebrutaliteit tegenover minderjarigen in de Seefhoek.

Op woensdag twaalf oktober ’11 zat ik( M.B,16 jaar) samen met mijn vriend ( M.M ,15 jaar) op een drempel van het NOA gebouw, aan het pleintje van metrostation Elisabeth. Een medewerkster van het gebouw kwam ons zeggen dat we daar weg moesten. Op dat moment zijn we weggegaan en richting internetcafé gewandeld. Na een half uurtje zijn we terug naar het pleintje gekeerd omdat dit immers de plaats is waar we regelmatig gezellig samen zitten.

Bij terugkomst zagen we twee politieagenten van de Handelstraat, met de fiets, die ondertussen met de medewerkster van het NOA gebouw aan het praten waren. Toen ze ons zagen reden ze onze richting uit en vroegen ons om mee te komen naar de Greinstraat achter de hoek.

Onze identiteitskaarten werden gevraagd maar die hadden we beiden niet op zak. We werden direct gevraagd om met onze handen tegen de muur te gaan staan en werden gefouilleerd waarna ze ons in de boeien wilden slaan. We vroegen waarom dit nodig was. Het antwoord van de politie was, daarom. Hierna volgden de boeien, ik en mijn vriend zaten aan elkaar vast.

Er werd een politie combi opgebeld, ondertussen werden we door de politieagenten vernederd met woorden zoals ‘kutmakak’. We kregen ook te horen dat we niet goed opgevoed waren.

Bij aankomst van de combi werd ik naar links en mijn vriend naar rechts getrokken, met als gevolg dat ik terugvloog en één van de politieagenten me een elleboogstoot tegen mijn kaak gaf. Een agent die in de combi zat, nam me in wurggreep en voerde me de combi in. Toen ik (M.B) aan één van de politieagenten zijn dienstnummer vroeg, kreeg ik daar geen antwoord op.

Bij het binnen wandelen van het politiekantoor in de Handelstraat, werden we van de ene kant naar de andere kant geduwd. Een agent zei tegen mijn vriend ‘ga naar links’, mijn vriend ging per ongeluk naar rechts en vloog terug omdat hij tegen mij opbotste (we waren nog steeds aan elkaar geboeid), waardoor ik per ongeluk tegen een agent botste. Toen kwam de agent die mij had aangehouden met zijn fietshelm aangelopen en gaf me een paar klappen in het gezicht. Ook mijn vriend kreeg een veeg en viel. Aangezien we aan elkaar vastzaten viel ik ook.

Een stuk of zeven agenten hielden me vast. Een agent hield mijn hoofd tussen zijn twee voeten een andere agent hield mijn voeten vast, nog een agent hield met zijn knieën mijn benen vast, een andere agent hield mijn rug vast met zijn knieën en een laatste blokkeerde mijn nek met zijn knieën. Op een bepaald moment ging de agent die zijn voeten gebruikte om mijn hoofd vast houden weg. Toen ikzelf opkeek kreeg ik een kniestoot van de agent die mij had aangehouden, tegen mijn achterhoofd en smakte met mijn hoofd tegen de grond. Gedurende 15 seconden kon ik niets zien. Ik hoorde mijn vriend roepen van de pijn ‘mijn arm, mijn arm…’. Eén van de politieagenten zei op een bepaald moment al spottend ‘zullen we deze schapen slachten voor het offerfeest…’

Later werden we naar een kamer gebracht waar we weer gefouilleerd werden en onze riemen en schoenen werden afgenomen. Daarna werden we naar het ‘kashot’ gebracht. Sindsdien heb ik die politieagent die ons aanhield niet meer gezien. Na 5u werden we pas verhoord en moesten we terug naar het ‘kashot’. Daar hebben we 2u doorgebracht. Later werden we naar Amigo Noorderlaan gevoerd. Daar werden foto’s en vingerafdrukken afgenomen. In de Amigo hebben we nog eens 8u vastgezeten.

De dag nadien werden we om 8u ‘s morgens naar het justitiepaleis gebracht. Daar hebben we nog eens 2u in het kashot gezeten en werden we verhoord door de procureur. De procureur kreeg blijkbaar een ander verhaal te horen, hij vroeg ons waarom wij de politieagent geduwd hadden. En we zouden de medewerkster van het NOA bedrijvencentrum bedreigd hebben.
Zijn uitspraak was dat we plaatsverbod kregen en dat we niet meer op ons vertrouwd pleintje mogen gaan zitten. Hij voegde eraan toe dat hij ons hier in het justitiepaleis niet meer wil zien. Vervolgens mochten we onze bezittingen gaan halen en zijn we naar huis gegaan.

Ik (M.B) vraag me af of ik nog de vrijheid heb om te gaan zitten waar ik wil. Ik ben in de Seefhoek geboren en getogen. Blijkbaar is Antwerpen toch niet van iedereen.

Iedereen die mij ergens liever niet heeft, ook al heb ik niets gedaan, kan gewoon de politie bellen en mij laten meenemen, vernederen en mishandelen.

Mijn ouders werden pas 7u na mijn aanhouding verwittigd op een onbeschofte manier en de reden was dat we iemand zouden neergestoken hebben. Kan dit zomaar bij minderjarigen of verdienen wij een andere aanpak?

Ik ben ervan overtuigd dat wij geen eenmalig geval zijn en dat er zeker nog andere mensen zijn die zo behandeld zijn geweest door de politie.

Deze aanpak van de politie moet stoppen !!!

De politie dient ons te beschermen, niet te vernederen en mishandelen